Honden aan de lijn – Column

Bord – Staatsbosbeheer – Boswachterij Gees – Natte Neuzenroute

Dagelijks gaan Mechelse herder ‘Benthe’ en ik samen drie of vier keer op stap. Zij is inmiddels tien jaar oud en gaat nog steeds met veel plezier mee naar buiten. En dat is niet alleen omdat mevrouw haar behoefte of plasje moet doen, maar veel meer om samen in beweging te zijn. Vooral ballen gooien en zomers zwemmen zijn haar favorieten. Naarmate zij ouder wordt gaat het wel iets minder fanatiek dan voorheen maar altijd met enthousiasme.

Vanochtend gingen wij samen naar ‘Boswachterij Gees’ in Drenthe voor de ‘Natte Neuzenroute’. Hoe toepasselijk kan de naam van deze route zijn? Wij liepen over een pad langs bomen die op hun beurt onderwater stonden. Regelmatig snuffelt Benthe hier en daar wanneer zij weer wat ruikt. Uiteraard moet je dat goed in de gaten houden want stel je voor dat zij per ongeluk iets aanraakt of zelfs eet dan kan het wel eens link zijn. Maar ook deze keer luisterde zij goed wanneer ik haar even tot de orde moest brengen.

De route was leuk. Met pijltjes op paaltjes werd het perfect aangegeven hoe wij moesten lopen. Onderweg zag ik ook bordjes van Staatsbosbeheer met de tekst ‘Honden aan de lijn – Art.41 Wetboek van Strafrecht’. Geen probleem, want Benthe loopt altijd aan de lijn. Zij is een lieverd, maar ook attent zoals dat eigenlijk ook wel hoort bij haar ras. Kortom niemand hoeft rare dingen te doen, want mevrouw houdt haar baasje goed in de gaten.

Na een smal paadje liepen wij richting een kruising met een breder pad. Ik hoorde mensen praten terwijl hun zeven honden een hoop lawaai maakten en nota bene losliepen waar het niet mocht. Twee honden zaten te wachten totdat zij omkeken toen wij het pad naderden. Die twee viervoeters renden in volle vaart blaffend en wel op Benthe af. Uiteraard reageerde mijn lieve vriendin door ook luid en duidelijk te blaffen.

Na het commando ‘stil’ zweeg Benthe. Een man keek naar ons. Hij corrigeerde zijn honden niet direct, dus wij bleven stilstaan en ik riep: “Houd jouw honden aan de lijn.” De man deed niets. Erger een klein wit hondje die ook van hem bleek te zijn wilde ook naar ons toe maar deze viervoeter wist de eigenaar wel op te pakken. Vervolgens riep hij zijn andere twee honden tot de orde waar zij gelukkig eindelijk gehoor aangaven.

De sukkel liep toch min of meer mijn richting op. Ik wenste hem een goede dag en hij antwoordde ‘Hoi!’ Ik keek hem aan met een blik van ‘man val dood’, want hij had nog steeds twee van zijn drie honden loslopen. Sterker de man en vrouw met wie hij stond te praten gingen met hun vier eveneens loslopende honden rechtdoor. Zo kwamen de zeven honden en drie mensen weer bij elkaar. Echter op dat moment kon ik toch de ‘Natte Neuzenronde’ voortzetten.

Niet te geloven maar waar er kwam toch nog één van de honden blaffend en wel onze richting op. En toep riep ik nogmaals: “Houd je hond aan de lijn!” Oké deze hond ging wat sneller terug naar zijn of haar baasje. Wij konden gelukkig weer verder. Wel hield ik de boel extra in de gaten. Ook Benthe deed dat zichtbaar want haar oren stonden rechtop zodat zij goed kon horen of zo’n idiote eigenaar van andere honden zich niet aan de spelregels hield van Staatsbosbeheer namelijk ‘Honden aan de lijn’.

Willem Croese